Niezamierzona utrata masy ciała, definiowana jako spadek wagi o co najmniej 5% w ciągu 6–12 miesięcy bez celowego działania, może być objawem różnych schorzeń. Poniżej przedstawiono najczęstsze choroby prowadzące do niekontrolowanego chudnięcia.

Choroby układu pokarmowego

Schorzenia przewodu pokarmowego często prowadzą do zaburzeń wchłaniania i trawienia, co skutkuje utratą masy ciała. Do najczęstszych należą:

• Celiakia – nietolerancja glutenu prowadząca do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego.
• Choroba Leśniowskiego-Crohna – przewlekłe zapalenie jelit powodujące bóle brzucha i biegunkę.
• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – stan zapalny jelita grubego objawiający się krwawymi biegunkami.

Choroby endokrynologiczne

Zaburzenia hormonalne mogą przyspieszać metabolizm, prowadząc do chudnięcia. Przykłady to:

• Nadczynność tarczycy – nadmierna produkcja hormonów tarczycy zwiększająca tempo przemiany materii.
• Cukrzyca typu 1 – niedobór insuliny powodujący niekontrolowany rozkład tłuszczów i białek.
• Choroba Addisona – niedoczynność kory nadnerczy prowadząca do spadku apetytu i masy ciała.

Nowotwory

Choroby nowotworowe często wiążą się z utratą masy ciała, zwłaszcza w zaawansowanych stadiach. Najczęściej dotyczy to nowotworów:

• Żołądka
• Trzustki
• Jelita grubego
• Płuc

Utrata masy ciała w tych przypadkach może być wynikiem zarówno samej choroby, jak i stosowanego leczenia.

Choroby zakaźne

Przewlekłe infekcje mogą prowadzić do chudnięcia z powodu zwiększonego zapotrzebowania energetycznego organizmu. Do takich chorób należą:

• Gruźlica
• Zakażenie wirusem HIV
• Przewlekłe zapalenie wątroby

Zaburzenia psychiczne

Problemy natury psychicznej mogą wpływać na apetyt i nawyki żywieniowe, prowadząc do utraty wagi. Najczęściej spotykane to:

• Depresja
• Anoreksja nervosa
• Bulimia

W przypadku niezamierzonej utraty masy ciała zaleca się konsultację z lekarzem w celu przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki i wdrożenia leczenia.