Dynamit, jeden z najbardziej znanych materiałów wybuchowych, został wynaleziony przez szwedzkiego chemika i inżyniera Alfreda Nobla w 1867 roku. Jego odkrycie zrewolucjonizowało przemysł wydobywczy i budowlany, oferując bezpieczniejszą alternatywę dla wcześniej stosowanej nitrogliceryny.

Alfred Nobel, urodzony w 1833 roku w Sztokholmie, od młodych lat interesował się chemią i inżynierią. W 1864 roku, w wyniku eksplozji w jego fabryce nitrogliceryny, zginął jego młodszy brat Emil oraz kilka innych osób. To tragiczne wydarzenie skłoniło Nobla do poszukiwania bezpieczniejszego sposobu wykorzystania nitrogliceryny.

Po wielu eksperymentach Nobel odkrył, że połączenie nitrogliceryny z ziemią okrzemkową (porowatą ziemią krzemionkową) tworzy stabilną i łatwą do formowania substancję. Nowy materiał nazwał „dynamitem”, od greckiego słowa „dynamis”, oznaczającego „siłę”. W 1867 roku opatentował swój wynalazek, który szybko znalazł zastosowanie w górnictwie, budowie tuneli i innych pracach inżynieryjnych.

Wynalezienie dynamitu przyniosło Nobelowi nie tylko sławę, ale także znaczne bogactwo. Mimo to, pod koniec życia, zaniepokojony potencjalnym militarnym wykorzystaniem swojego wynalazku, ustanowił Nagrody Nobla, aby nagradzać osiągnięcia przynoszące korzyści ludzkości.