Czujniki tlenku węgla (czadu) są kluczowym elementem systemu bezpieczeństwa w naszych domach, ostrzegając przed obecnością tego niebezpiecznego gazu. Działają one zgodnie z normą PN-EN 50291-1:2018, która określa progi alarmowe w zależności od stężenia CO i czasu ekspozycji.

Oto główne progi alarmowe dla czujników czadu:

• 30 ppm – czujnik może rejestrować stężenie, ale nie uruchamia alarmu przez co najmniej 120 minut. Przy takim stężeniu urządzenie „obserwuje” sytuację.
• 50 ppm – alarm powinien włączyć się w ciągu 60–90 minut. To moment, w którym czujnik czadu daje sygnał do działania – wietrzenia i sprawdzenia źródła.
• 100 ppm – czas reakcji skraca się do 10–40 minut. Przy tym stężeniu pojawiają się już pierwsze objawy zatrucia: bóle głowy, nudności, zawroty głowy.
• 300 ppm – alarm uruchamia się w mniej niż 3 minuty. To sytuacja bezpośredniego zagrożenia życia, wymagająca natychmiastowej ewakuacji.

Warto pamiętać, że tlenek węgla jest bezbarwnym i bezwonnym gazem, co czyni go szczególnie niebezpiecznym. Dlatego tak istotne jest posiadanie sprawnego czujnika czadu w domu oraz regularne testowanie jego działania. W przypadku uruchomienia alarmu należy natychmiast przewietrzyć pomieszczenie, ewakuować domowników i wezwać odpowiednie służby.