Przydomek „Chrobry” noszony przez Bolesława I, pierwszego króla Polski, oznacza „odważny” lub „dzielny”. Słowo to wywodzi się z prasłowiańskiego *chorb-ry i było używane w językach słowiańskich na określenie osoby mężnej i walecznej. W języku cerkiewnosłowiańskim występuje forma „chrabr”, a w czeskim „chrabrý”.

Co ciekawe, w najstarszych źródłach historycznych przydomek „Chrobry” nie był używany. Gall Anonim w swojej kronice nazywał Bolesława „Magnus”, czyli „Wielki”, a Wincenty Kadłubek również nie wspominał o tym przydomku. Dopiero w „Kronice Wielkopolskiej” z około 1300 roku pojawia się określenie „Chrobry”, które z czasem przyjęło się w historiografii.

Warto również zauważyć, że w niektórych starszych zapisach występowała forma „Chabry”, co może wynikać z błędów kopistów lub ewolucji językowej. Ostatecznie to Adam Naruszewicz w XVIII wieku spopularyzował formę „Chrobry” w swojej „Historii narodu polskiego”.

Przydomek ten doskonale oddaje charakter Bolesława I, który był znany ze swojej odwagi i zdolności wojennych, co potwierdzają jego liczne sukcesy militarne i polityczne.