Nadciśnienie tętnicze, czyli podwyższone ciśnienie krwi, jest jednym z głównych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Decyzja o rozpoczęciu leczenia farmakologicznego zależy od wartości ciśnienia oraz ogólnego ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta.

Kiedy włączyć leczenie farmakologiczne?

Wartości ciśnienia tętniczego klasyfikuje się następująco:

• Ciśnienie skurczowe 130–139 mmHg lub rozkurczowe 85–89 mmHg: u osób z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym (np. z chorobą wieńcową) rozważa się rozpoczęcie leczenia farmakologicznego.
• Ciśnienie skurczowe 140–159 mmHg lub rozkurczowe 90–99 mmHg: zaleca się modyfikację stylu życia przez okres 3 miesięcy. Jeśli po tym czasie ciśnienie nie spadnie poniżej 140/90 mmHg, włącza się leczenie farmakologiczne.
• Ciśnienie skurczowe ≥160 mmHg lub rozkurczowe ≥100 mmHg: zaleca się natychmiastowe rozpoczęcie leczenia farmakologicznego.

Wartości docelowe ciśnienia krwi to:

• U osób poniżej 65. roku życia: ciśnienie skurczowe 120–129 mmHg.
• U osób powyżej 65. roku życia: ciśnienie skurczowe 130–139 mmHg.
• Ciśnienie rozkurczowe u wszystkich pacjentów: poniżej 80 mmHg.

Warto pamiętać, że decyzja o rozpoczęciu leczenia farmakologicznego powinna być podjęta indywidualnie, z uwzględnieniem ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz obecności innych czynników ryzyka.