Tatarzy to grupa ludów tureckich zamieszkujących obszary Europy Wschodniej i Azji Północnej. Ich nazwa wywodzi się od konfederacji plemion tatarskich, które zostały włączone do Imperium Mongolskiego pod wodzą Czyngis-chana. W zachodnich źródłach termin „Tatar” często był używany w odniesieniu do wszystkich ludów zamieszkujących rozległe tereny Azji Północnej i Środkowej, znane jako Tartaria. Z czasem nazwa ta zaczęła odnosić się bardziej precyzyjnie do określonych grup etnicznych identyfikujących się jako Tatarzy.

Największą grupę wśród Tatarów stanowią Tatarzy Wołżańscy, zamieszkujący region Wołgi i Uralu, w tym Tatarstan i Baszkortostan w Rosji. W 2010 roku liczba etnicznych Tatarów w Rosji szacowana była na około 5,3 miliona osób. Ich językiem ojczystym jest język tatarski, należący do kipczackiej gałęzi języków tureckich.

W Polsce obecność Tatarów datuje się od końca XIV wieku, kiedy to osiedlili się na terenach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku, przynależność do mniejszości tatarskiej zadeklarowało 1 828 obywateli polskich. Tatarzy w Polsce zamieszkują głównie województwo podlaskie, w miejscowościach takich jak Bohoniki i Kruszyniany, a także miasta: Białystok, Sokółka, Dąbrowa Białostocka, Warszawa i Gdańsk.

Współcześnie Tatarzy są zróżnicowaną grupą etniczną, obejmującą m.in. Tatarów Krymskich, Syberyjskich i Lipków. Pomimo różnic regionalnych, łączy ich wspólne dziedzictwo kulturowe i językowe, wywodzące się z historycznych konfederacji plemiennych i wpływów mongolskich.