Wyrażenie „po co” pełni w języku polskim funkcję zaimka pytajnego, który wprowadza pytania dotyczące celu danej czynności lub posiadania czegoś. Przykładowo: „Po co tu przyszedłeś?” lub „Ciekaw jestem, po co on to przyniósł.”

Warto zauważyć, że „po co” może również rozpoczynać pytania retoryczne, wyrażające bezcelowość lub bezsensowność danej czynności, np.: „Po co się wtrącasz do nie swoich spraw?”

Pod względem pisowni, poprawna forma to zawsze rozdzielne „po co”. Błędna jest pisownia łączna „poco”.

W kontekście pytań o cel, „po co” jest synonimiczne z potocznym „na co”. Natomiast pytanie „dlaczego” odnosi się do przyczyny danego zjawiska lub działania.