Pomidory, znane naukowo jako Solanum lycopersicum, mają swoje korzenie w Ameryce Południowej, a dokładniej w regionach Andów obejmujących dzisiejsze Peru, Ekwador, Chile i część Boliwii. To właśnie tam dzikie odmiany pomidorów były uprawiane przez rdzennych mieszkańców już tysiące lat temu. Aztekowie nazywali je „xitomatl”, co oznacza „duży pulchny owoc”, skąd wywodzi się współczesna nazwa „tomate” używana w wielu językach.

Do Europy pomidory trafiły w XVI wieku za sprawą hiszpańskich konkwistadorów powracających z Nowego Świata. Początkowo traktowane były z nieufnością i uprawiane głównie jako rośliny ozdobne, ponieważ uważano je za trujące. Dopiero w XVIII wieku zaczęto je powszechnie spożywać, zwłaszcza w krajach śródziemnomorskich, gdzie stały się kluczowym składnikiem kuchni włoskiej i hiszpańskiej.

W Polsce pierwsze pomidory wyhodowano w Warszawie w 1880 roku. Początkowo warzywo to z trudem zdobywało popularność wśród Polaków. Dopiero po I wojnie światowej pomidory zaczęły cieszyć się większym zainteresowaniem, szczególnie w formie przetworów. Prawdziwy sukces odniosły po II wojnie światowej, kiedy to stały się powszechnie dostępne i cenione w polskiej kuchni.

Obecnie pomidory są uprawiane na całym świecie i stanowią podstawowy składnik wielu potraw. Ich bogata historia i różnorodność odmian sprawiają, że są nieodłącznym elementem kulinarnych tradycji wielu kultur.